کبیسه

بازی انگشتان من

با خطوط پررنگ صورت تو

روی این مستطیل کاغذی.

و لبخندی که هیچگاه کم‌رنگ نمی‌شود

و لبی که خند‌رنگ نمی‌شود ...

 

سردی

سرد سرد

و من به اسفند فکر میکنم

و تو

که گم شده‌ای در میان تقویم ٨۶ ...

 

  
نویسنده : مینا رضایی فرخ ; ساعت ٢:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱٤ بهمن ۱۳۸٧
تگ ها :