برای 17 تن عزیز ...

کلمه ها ضعف کرده‌اند
نمی‌نشینند کنار هم،
بس که شما غذا نخورده‌اید.
حالا من چگونه بگویم:    

چند روز گذشته از اتاق‌های خالی‌تان در خانه‌های بی‌شما
چند روز گذشته از تشنه نبودن
چند روز مانده تا بابی سندز
چند روز تا لباس‌های سیاه دو‌باره؟
من چگونه بگویم وقتی کلمه‌ها سر می‌خورند از نوک انگشتانم
وقتی زبانم از تشنگیِ شما خشک می‌شود
وقتی چشمانم سیاهی می‌روند بس که شما غذا نخورده‌اید؟


  
نویسنده : مینا رضایی فرخ ; ساعت ٩:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱٥ امرداد ۱۳۸٩
تگ ها : شعر