تنهای اول

این مستطیل کوچک
نام تو را کم می‌آورد.
و من، تو را
بی‌صدا،
خاموش،
در ازدحام مسیرهای مسدود به تو،
فراموش می‌کنم.

/ 11 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
فروغ

در ازدحام مسیرهای مسدود...

امين

من نمی فهمم اینو

وستا

فراموش کردن ...وخواستن این فراموشی

va7934

ممنون از حضورت... به روز هستم...

ایمان عابدین

یه پایان تلخ بهتر از یه تلخی بی پایانه... شاد باشی حق نگه دار

ادزفا-09

سلام چه سايت جالبي داري به سايت ما هم سر بزن ads-fa.com

رامین صابری

سلام به روزم دعوتید برای نقد و راهنمائی مرسی[گل]

کامبیز منوچهریان

سلام. شما را به خواندن ترجمه ای جدید در "ترجمه شعر" دعوت می کنم. منتظر نقد و نظرات ارزشمندتان هستم. با احترام.

مسافر

بايد راهي باشه به جاي فراموش كردن ... ! ميگن در انتهاي بن بست فاصله ها هميشه اميدي به رسيدن هست ...