تقدیم به خود ِ خودم!

تو کودکی

و به اندازه ی بزرگی ِ من

ساده

و من چه ساده ام

که کودک دل خود را که تازه استاده

بزرگ انگارم ...

/ 9 نظر / 6 بازدید
روشنک

وقتی به خودت تقدیم می کنی به خودت هم بگو کامنت بذاره! [نیشخند] اما جدا این شعرتو دوست داشتم.

امین

کلمه بزرگی به ظن من معنی بزرگسالی می دهد در حالی که می شود آن را بزرگواری نیز معنی کرد شاید بهتر بود از کلمه ای استفاده کنید که این شک رو به وجود نیاورد

مروارید

نمی دونم در موارد تقدیم به خود نظر دادن مجاز هست یا نه ؟ [چشمک] در کنار اینکه ایده ی این طرح رو خیلی دوست داشتم حس می کنم اگر به جای "دل خود" از "دلم" استفاده می کردی روانتر می شد. [لبخند] جسارت بنده رو می بخشید. صرفآ از دید مخاطب گفتم. [گل]

صالح

سلام دوست عزیز نگاهی دقیق شعر اخیر شما را از نوشتار عموم تمیز میدهد.

مهسا

کودک دل ما همیشه کودک خواهد بود... اما نمی دانم چرا طفلک کودکی کردن یادش رفته!!!!

علیرضا

ایده ی جالبیه. تقدیم به خودِ خودم! [لبخند] ساده، مثل آب روان. انتخاب و چینش صحیح واژه ها برای انتقال مفهوم فقط و فقط حق آفریننده است. فارغ از بحث محتوا من هم یک پیشنهاد دارم: تو کودکی و به اندازه ی بزرگی ِ من کوچک [گل]

مینا

خیلی ممنون عزیزم [گل]

صالح

سلام دوست عزیز شاید کمی گنگ نوشته بودم اما منظور این بود که نوشتار شما کلیشه ای نیست و کلمات آریه نیستند و این خصوصیت خوب باعث شده نوشته ی شما از نوشتار رایج (عموم) تمیز داده شود به هر حال ممنون از حضورتون...

سحر گلکار

من بوسه هایم را برای كسی كه نه او بود و نه تو پیر می شوم خواب كسی را بیدارم كه تو نیست بیدار باش! و بدزد خود را برای كسی كه من نبودم وظیفه همه شاعران: عاشق بودن به كسی هست كه نیست