کجایید ای شهیدان خدایی ؟

بلا جویان دشت کربلایی!

کجایید ای سبکروحان عاشق؟

پرنده تر ز مرغان هوایی!

کجایید ای ز جان و جا رهیده؟

کسی مر عقل را گوید: « کجایی؟»

کجایید ای در زندان شکسته ؟

بداده وامداران را رهایی !

کجایید ای در مخرن گشاده ؟

کجایید، ای نوای بینوایی ؟

....

/ 7 نظر / 6 بازدید
پسر خدمتيه برج هشتی های سال ۸۵ !!

با صبا در چمن لاله سحر می‌گفتم *** که شهیدان که‌اند این همه خونین کفنان گفت حافظ من و تو محرم این راز نه‌ایم *** از می لعل حکایت کن و شیرین دهنان پ.ن. آدم اولين نفر کامنت بذاره... بعد بهش بگن بی معرفت! والا...!

حامد

احساس زیبایی در درون ادم متجلی می شه

علیرضا

سلام جالبه!‌ هیچ وقت بیت دوم به بعد این شعر را نشنیده بودم. عجیبه! عجیب شام غریبان پر فیضی شما در وبلاگ تون گرفتی. واویلا (اون تیکه راه دوره خیلی قشنگ بود.) کاش گزیده ی قمار عاشقانه دکتر را بعد از روز عاشورا می نوشتید تا بعد از عزاداری و بدون مقاومت منفی خواننده در مورد آن تفکر کند.

bITA

سلام ساغر جان مرسی که راه وبلاگت رو نشونم دادی. من چقدر دوست دارم این شعر رو ... البته وقتی با اجرای ارکستر سمفونیک خوانده می شه ...و یا با صدای آقای ناظری ... بعدا می آم و همه نوشته هاتو می خونم،‌اما شعر پست پایین خیلی خوب بود! هیاتی خوندم!!!

روشنک

hich commenti nadaram! faghat neveshtam ke beduni umadam sar zadam

م.چکاد

عاشق این غزلم، بدجور... کسی مر عقل را گوید، کجایی؟

م.چکاد

عاشق این غزلم، بدجور... کسی مر عقل را گوید، کجایی؟